“Çok uzakta kaldığı sanılan anlar vardır ki zamandan bağımsız, zehirlemeye devam eder insanı. Sen de o anların birine bulaşıp kaptırmıştın kendini. Öyle değil mi?”

İzmirli yazar ve eleştirmen Hülya Soyşekerci’nin kaleme aldığı “Bornova’dan Gün Rengi Sayfalar” Heyamola Yayınlarından çıktı. Kendisine yazın yolculuğunda nice yeni duraklar diliyoruz.

“Bornova’yı adım adım dolaştım aylar boyunca. Sokaklara, mekânlara yeniden, farklı bir gözle, tarih bilinciyle ve anıların rehberliğiyle baktım. Eski anı defterlerini, yerel tarih kitaplarını gözden geçirdim. Sayfalarda iz bırakan insan yaşantılarının ardına düştüm. Yazılı olanın yanı sıra sözlü tarihin de izini sürdüm Bornova’da. Özellikle son kırk yılın anlatımı için canlı tanıkların dile getirdiklerinden notlar aldım. Kendi anılarımla harmanladım hepsini.

Bir de zaman tanrıçası İrene eşlik etti bana bu yolculukta. Sayfalar boyunca karşıma çıkan İrene, düşsel bir varlık; onu mitolojiden günümüze çekerek yeni bir kişiliğe büründürdüm; istedim ki zaman ve kader ipliklerini ören, barış simgesi İrene gün rengi sayfalarıma Bornova’da yaşanmış tarihten iz düşürsün. Ulaşamadığım tarihsel zamanlara onunla ve hayallerimle birlikte açıldım. Bornova’da zamanın renklerini, zaman katmanlarını İrene ile birlikte keşfettim.

Yaşantılar yer yer kurmaca ile buluştu ve kendi Bornova’mı şekillendirdi. Bornova’da akan zamanı günlükler biçiminde kaleme aldım böylece.

Biliyorum ki tarihi en derinden yaşayanlar bireylerdir. Döneme özgü toplumsal yaşam, bireylerin yaşantılarını şekillendirdiği gibi, onların hayat enerjileri de toplumun ve tarihin akışına yön verir. Resmi tarihin sayfalarında donup kalan geçmiş, bireysel tarihlerde diyalektik sıçramalarla ileriye akar. Bireysel tarihler sanat eserlerine de esin kaynağı olur ve sanatın ölümsüzlüğüne açılır. Dilerim bu çalışma Bornova’nın bireysel/yerel tarihine küçük de olsa bir katkı sağlar. Böylece, yıllardır yaşadığım bu güzel ilçeye biraz olsun borcumu ödemiş olurum. Bornova günlükleri içinde sürecek tarih, anı, zaman ve mekân yolculuğuna çıkarken yüreğimdeki sevinçle selamlıyorum sizleri.” (giriş yazısından)

“Bir tür ayrı oluş itirafıdır buluşma, buluşanlara dair. Yüzü kızarmaz, haklı bir sıkılganlığı vardır sadece, belli belirsiz.

Ve derin, uzun, kıpırtısız arayışlardan sonra gelir buluşma.

Onu beklediğini unutur; göz aralıklarına uyanık kalmak için sıkıştırdığın kibrit çöplerini düşürürsün ya yere, işte öyle bir anda.

Ne zaman geleceğini bilmediğin ama; geleceğinden kuşku duymadığın bir hırsız gibi…”

Kuytudaki Kelimeler, Kanguru y. 2010

Akatalpa’nın Nisan 2011 tarihli 136. sayı  şair ve yazarları:

Necati Albayrak, Gökhan Arslan, Sevil Avşar, Kadir Aydemir, Naci Bahtiyar, Perihan Baykal, Onur Bayrakçeken, Alper Beşe, Ahmet Cemil, Tahir Musa Ceylan, Hüseyin Avni Cinozoğlu, Hasan Hüseyin Çağıran, Ersun Çıplak, Ramis Dara, M. Güner Demiray,  Erdinç Dinçer, Oresay Özgür Doğan, Pınar Doğu, Hasan Efe, Gültekin Emre, Ersan Erçelik, Özgün Ergen, Saliha Zeynep Ergün, Mehmet Erikli, Gökhan Ertekin, Tayfun Gerz, Serkan Gezmen, Mehmet Gökyayla, Kemal Gündüzalp, Tevfik Hatıpoğlu, Adil İzci, Arife Kalender, Duygu  Kankaytsın, M. Sinan Karadeniz, Emin Kaya, Nevzat Konşer, Hüseyin Köse, Salih Mercanoğlu, Volkan Odabaş, Seçil Özcan, Seyhan Özdamar, Mert Özel, Pelin Özer, Sidar Sinan Özmen, Ozan Öztepe, Ertuğrul Özüaydın, Bülent Parlak, Hüseyin Peker, Mehmet Rayman, Onur Sakarya, Ebuzer Saray, Hakan İsmail Ş., Kâzım Şahin, Melike Şenyüksel, Uluer Oksal Tiryaki, Can H. Türker, Ece Ürkmez, Halim Yazıcı, Betül Yegül, İsmail Sertaç Yılmaz, Ayhan Emir Yolcu, Reha Yünlüel

”

”

Bir terkediş tümcesini kurmaya yetecek her şeye sahiptim oysa ben. Sen terkedişinle beni tümcesiz bırakmadan önce. Bu; daralan boşluğu yarmak için günler boyu, geceler boyu yazmak. Dere tepe düz gitmek belki de. Evet, belki de bir tek bu geri getirecek bana kavgada dökülen incilerimi. Hayatı anlar olmak beraberinde, hayatı yaşar olmayı neden getirmiyor? Yoksa anladıkça terk mi ediyoruz anladığımız şeyi. Bulduğunda terk etmek…”  (Kuytudaki Kelimeler’ den)