Artık fazlaca oyalanmadan olmayanın tanımını yapmalı ve durulmalı. Kapatmalı artık bu şiiri de hızla kapanan yaralar gibi. Aşkın tüm hayatı doyurup yönetmeye yetecek bir kurgusu yok. Bunu bilmek beni uzak tutuyor artık aslında tek kişilik olduğuna inandığım o entrikadan.

Kelimelerden arınmayı seçiyorum bu kez kendime, bunca oyuncak arasından. Bu niyet daha şimdiden ele verir gibi ele geçmez oluşunun renklerini. Bu üzmüyor beni.

Akıntı ve kürek hikayelerine yabancı değilim.

Kuytudaki Kelimeler - Kanguru yay.

Kovalanmadan yakalandığın tek anlam olacak buluşma.

Hali hazırda olan, el yordamıyla bulunuveren cebinde…

І

“Her şey devrilecek, çatlayacak!” diye bağıran bir ses inletecek ortalığı şehir hoparlöründen. Çığlığın biri bin gidecek ve geri gelmeyecek. Niye, diye sormayacaksın bile. Bu hazırlanmış senaryoyu tartışmak için harcayacak bir saniyen bile yok. Tüm zamanların kaçışın için kullanılacak şimdi.

Nasıl, diyeceksin, niye’ lerin bir üst basamağına çıkıp. Ve orada başı ağrıyan bir gökyüzü çıkacak karşına. Ona sor! Belki bir kaç şey mırıldanacak sana. Yakalayabildiğin oranda uçuşan sözcüklerden, bir cümle yapacaksın. Noktası da olacak. Sonra…

Ayaklarını üzerine yapıştıracak bir yol arayacaksın. Yollar bir bir dökülecekler dallarından. Güz diyeceksin ya da göz. Yolsuz kalacaksın. Yollar seni bırakacak, sen onları bırakamadığın için.

Bir parazit denli uyuşmacı; – asgari müştereklerde anlaşmak -türünden sana hiç mi hiç uymayan cümlelerle yapışacak küçük bir yol, hiç değilse bir patika arayacaksın. Yana yakıla; dağlarda, tepelerde, ötelerde…

Sıkılacaksın kendinden. Gözlerin sıkıcı gelecek sana. Burnun yorgun, alnın eskice. Sıkılacaksın kendine seçtiklerinden, kendine diye gittiklerinden. Kaleminden, sigarandan, yorganından, varsa bir de kedinden. Ürkekçe açılmış, patlamaya yüz tutmuş gözlerinden korkunç bir sıkıntı akacak boynuna doğru. Sızacak yanaklarından ve yavaşça her yerine bulaşacak bedeninin de, sen farkına varmayacaksın.

Katil, diyecek sana biri, duvardaki kan lekelerinden yüz bulup. Evet, diyeceksin belki sen de. Öldürme eylemini mutlaka bir gün, bir yerlerde, bir şekilde işlemiş olduğunu varsayarak. Ama neyi öldürmüş olabildiğini yine de bilemeden.

Ne hale geleceksin daha.

 Buluşmadan bağımsız yaşamaya, uyumaya, yazmaya kalkışacaksın sonra. Özerk diyeceksin kendine ama olacak mısın bilinmez. Kavimler göçünün neden olduğu da. Hep bir suret olacaksın. Yorulacaksın. Çok.

  Solucanların olacak sonra; bedeninden beslenen, gizlenmeyen, dışarıdan görünen. Onlar yiyecekler seni. Doyup şişecekler, düşecekler yerlere. Şiştikçe düşecekler. Düştükçe, sen kaldırıp, bedeninin hasar gören yerlerine yerleştireceksin onları. Devlet parasız, yatılı yatısız…

 Uzun kara trenlerin olacak bir de. Hep aynı yere gideceğini bilerek bindiğin. Sadece yolların hatırına. Biraz da bu yollar değil miydi başına başıboşlukları öğreten.

Ve sıyrılışlar… Hiçbir zaman çıplak bırakmayacaklar seni. Zaten bu yüzden sıyrılacaksın onlardan. Aksini düşünebilseydin, hiç buna kalkışır mıydın?

П

Bütün sınırların,  kaygıların, mekanizmaların ömrünün kısa süren muhasebesi sonrasında terk ediliverişlerini yaşayacaksın sonra.

 Aldırmayacaksın. Alınmayacaksın. Yalnızlığını ayıpsızca ilan etmek için koltuk altlarına jilet vurmayacaksın o vakit!

Çokça çenen açılacak, dahası kendine yeni dinleyenler kiralayacaksın.

Yalnızca sokaklarda susacaksın. Sokaklar suskunluğunun tek tanığı olacak bu kentte.  Başka her yerde bağırış çağırış bir yaşama, una batırılıp kızartılacak bir balık edasıyla bulanacaksın. Kızaracaksın.

Var olanın yavanlığına takılacak dudakların. Yok diyeceksin, öyle değil diyeceksin. Hatta yüksek sesle bağıracaksın da. Lokmaların, sen onları çiğnedikçe büyüyecek. Onlardan arınıp, geviş getirebilme gibi bir lüksün asla olmayacak.

Uzaklı şiirler seçeceksin sonra, ağzındaki leş tadını gidermek adına. Dil üstünde eriyen, yenilen şiirler Ama O gitmeyecek!

Usanacaksın. Usanmalarını halen yaşıyor olan tek yanın ilan edeceksin. Onlara tutunacaksın bu kez ve hep onlara uzanır olacaksın. Ancak usanarak yaşayabilir olduğuna varacak beynin.

USANMAK; US’ unun bir kez daha ANması olacak YAŞAMI.

Yaşamak USANMAK olacak. Usanmak da YAŞAMAK…

(Akköy Kültür Sanat, Ocak- Şubat 2011)

Akatalpa’nın Haziran 2011 tarihli 138. sayısında  yer alan şair ve yazarlar:

Tahir Abacı, Berkant Akkuş, Tozan Alkan, Adnan Algın, Yusuf Alper, İshak Altundağ, Suat Kemal Angı, Gökhan Arslan, Sevil Avşar, Arzu K. Ayçiçek, Özer Aykut, Erman Bazo, Engin Berk, Alper Beşe, Yılmaz Bozan, Ahmet Cemil, Hüseyin Avni Cinozoğlu, Hüseyin Cöntürk, Ünsal Çankaya, Ersun Çıplak, Ramis Dara, Ejder Demir, Soner Demirbaş, Erdinç Dinçer, Oresay Özgür Doğan, Pınar Doğu, Çiğdem Duru, Gültekin Emre, Özgün Ergen,  Mehmet Erikli, Seda Eriş, Gökhan Ertekin, Ecvet Emrah Göktaş, Mehmet Gökyayla, Kemal Gündüzalp, Sarya Helen, Adil İzci, Korkut Kabapalamut, Ozan Kaçar, Emin Kaya, M. Sinan Karadeniz, Muammer Karadaş, Abbas Karakaya, Cihat Kemal, Nevzat Konşer, Ahmet Kutluata, Volkan Odabaş, İbrahim Oluklu, Musa Öz, Halil İbrahim Özbay, Güray Özçelik, Seyhan Özdamar, Barış Özdemir, Acem Özler, Ozan Öztepe, Halil İbrahim Polat, Ümit Polat, Mehmet Rayman, Onur Sakarya, Mustafa Burak Sezer, Hakan İsmail Ş., Duran Şahin, Yunus Emre Şahinler, Melike Şenyüksel, Ece Ürkmez, Betül Yegül, Ahmet Yılmaz.

Akatalpa’nın satışta bulunduğu iller ve kitabevleri:

İstanbul: Mephisto (Beyoğlu), Simurg, Mephisto (Kadıköy), Seyhan Müzik Market.

İzmir: Yakın Kitabevi (Alsancak), Pan (Karşıyaka).

Ankara: Turhan Kitabevi.

Bursa: Asa Kitabevi.

Abonelik koşulları için facebook sayfamıza ya da akatalpa.org’daki iletişim bölümüne bakılması.

İyilik dileklerimizle…

“Çok uzakta kaldığı sanılan anlar vardır ki zamandan bağımsız, zehirlemeye devam eder insanı. Sen de o anların birine bulaşıp kaptırmıştın kendini. Öyle değil mi?”

İzmirli yazar ve eleştirmen Hülya Soyşekerci’nin kaleme aldığı ”Bornova’dan Gün Rengi Sayfalar” Heyamola Yayınlarından çıktı. Kendisine yazın yolculuğunda nice yeni duraklar diliyoruz.

“Bornova’yı adım adım dolaştım aylar boyunca. Sokaklara, mekânlara yeniden, farklı bir gözle, tarih bilinciyle ve anıların rehberliğiyle baktım. Eski anı defterlerini, yerel tarih kitaplarını gözden geçirdim. Sayfalarda iz bırakan insan yaşantılarının ardına düştüm. Yazılı olanın yanı sıra sözlü tarihin de izini sürdüm Bornova’da. Özellikle son kırk yılın anlatımı için canlı tanıkların dile getirdiklerinden notlar aldım. Kendi anılarımla harmanladım hepsini.

Bir de zaman tanrıçası İrene eşlik etti bana bu yolculukta. Sayfalar boyunca karşıma çıkan İrene, düşsel bir varlık; onu mitolojiden günümüze çekerek yeni bir kişiliğe büründürdüm; istedim ki zaman ve kader ipliklerini ören, barış simgesi İrene gün rengi sayfalarıma Bornova’da yaşanmış tarihten iz düşürsün. Ulaşamadığım tarihsel zamanlara onunla ve hayallerimle birlikte açıldım. Bornova’da zamanın renklerini, zaman katmanlarını İrene ile birlikte keşfettim.

Yaşantılar yer yer kurmaca ile buluştu ve kendi Bornova’mı şekillendirdi. Bornova’da akan zamanı günlükler biçiminde kaleme aldım böylece.

Biliyorum ki tarihi en derinden yaşayanlar bireylerdir. Döneme özgü toplumsal yaşam, bireylerin yaşantılarını şekillendirdiği gibi, onların hayat enerjileri de toplumun ve tarihin akışına yön verir. Resmi tarihin sayfalarında donup kalan geçmiş, bireysel tarihlerde diyalektik sıçramalarla ileriye akar. Bireysel tarihler sanat eserlerine de esin kaynağı olur ve sanatın ölümsüzlüğüne açılır. Dilerim bu çalışma Bornova’nın bireysel/yerel tarihine küçük de olsa bir katkı sağlar. Böylece, yıllardır yaşadığım bu güzel ilçeye biraz olsun borcumu ödemiş olurum. Bornova günlükleri içinde sürecek tarih, anı, zaman ve mekân yolculuğuna çıkarken yüreğimdeki sevinçle selamlıyorum sizleri.” (giriş yazısından)

“Bir tür ayrı oluş itirafıdır buluşma, buluşanlara dair. Yüzü kızarmaz, haklı bir sıkılganlığı vardır sadece, belli belirsiz.

Ve derin, uzun, kıpırtısız arayışlardan sonra gelir buluşma.

Onu beklediğini unutur; göz aralıklarına uyanık kalmak için sıkıştırdığın kibrit çöplerini düşürürsün ya yere, işte öyle bir anda.

Ne zaman geleceğini bilmediğin ama; geleceğinden kuşku duymadığın bir hırsız gibi…”

Kuytudaki Kelimeler, Kanguru y. 2010