Gözleri tüm ihtişamıyla yanı başından geçen ahtapota ilişince, kendini gülmekten alamadı balık.
“Seni duvardan duvara vurup parçalayacaklar bunu bil, kollarına güvenme hiç…”
Yeniden bir araya geldiklerinde ikisi de uzun bir şölen masasının başmisafiriydi.
Bu kez hiçbir şey söyleyemedi ahtapota çünkü onu göremiyordu.
Büsbütün tuza gömülmüştü balık.


Çok hoş bir mesel, tebrikler.:)